Normal Davranış: Gelecek planlama, toplumsal sorumluluk bilinci, duygusal dengeyi kurma çabası.
Farkındalık Bilgisi: Özel gereksinimli bireylerde bu dönem, “bağımsız yaşam becerileri” ve mesleki rehabilitasyonun en kritik olduğu evredir. Ailenin desteği artık bir rehberlik rolüne evrilmelidir.
Temel Hedef: Bağımsızlık ve Toplumsal Uyum.
Normal Gelişim: Genç bu dönemde kendi geleceğini kurgular, sosyal sorumluluk hisseder ve duygularını yönetmeyi (duygusal denge) öğrenir.
Özel Gereksinimli Bireyler İçin Kritik Odak: Akademik süreçlerden ziyade “Hayat Becerileri” (kendi başına alışveriş, ulaşım, kişisel bakım) ve “Mesleki Rehabilitasyon” ön plana çıkar.
Ebeveynin Rolü: “Koruyucu” rolden sıyrılıp, gencin kendi kararlarını almasına destek olan bir “Rehber” modeline geçiş yapmalıdır.
